سبق قلم خود مرحوم فخر المحققين باعث اين اشتباه شده است . چون فخر المحققين به جاى مرحوم أبو الصلاح حلبى ، مرحوم ابن براج را اسم برده است ، در حالى كه راجع به رأى مرحوم أبو الصلاح هيچ اختلافى نيست و همه به أبو الصلاح نسبت داده‌اند و در كتابش هم به طور روشن موجود است كه مىگويد نقصان بكارت عيبى نيست كه موجب فسخ بشود و نيز موجب نقصان در مهر نمىشود . ولى بعداً ديدم مرحوم محقق كركى هم نسبت به عبارت مرحوم ابن براج مىگويد : يلوح كه ابن براج هم قائل به اين است كه نقص وارد نمىشود و همانطور كه أبو الصلاح مىگويد « و لا نقصاناً فى المهر » يعنى نقصان در مهر واقع نمىشود ، ابن براج هم منكر نقص است . و با اينكه در عبارت ابن براج آمده است كه مرد مىتواند از مهر كم بگذارد ، محقق كركى مىفرمايد يلوح كه ابن براج مىخواهد بگويد حق كسر ندارد . بعضى در مقام دفاع از ايضاح ، در اين كتاب‌هاى چاپى گفته‌اند شايد مرحوم ابن براج در كتاب كامل اين مطلب را تعبير كرده باشد كه نقصى وارد نمىشود و لذا ايضاح چنين نسبتى را به او داده است . چون مرحوم ابن براج دو كتاب معروف دارد : يكى كتاب مهذب است كه در دست ما هست و ديگرى كتاب الكامل است كه دست مرحوم علامه و مرحوم فخر المحققين بوده است . ايشان گفته‌اند شايد در كتاب الكامل باشد . در پاسخ بايد بگوييم با وجود اينكه كتاب معروف‌تر ايشان مهذب است ، بعيد به نظر مىرسد اين مطلب در كتاب كامل آمده باشد و از اين كتاب اسمى نبرند و كتاب‌ها هم مختلف شده باشد . و علاوه مرحوم محقق كركى از عبارت مهذب چنين استفاده كرده است كه يلوح ايشان مىخواهد بفرمايد نقصى وارد نمىشود . حالا عرض مىكنم كه اين يلوح را از كجا استفاده كرده است .